ΑΚΟΥ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

ΑΚΟΥ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

ΑΚΟΥ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

Ένα ταξιδάκι με πλοίο την αγάπη,
για ένα καινούργιο ξεκίνημα στη ζωή,
αρχίζει ακούγοντας το φύσημα του ανέμου, ..

Η ανάσα της ζωής,
βρίσκεται στο φως του ήλιου,
το χέρι της ζωής,
βρίσκεται στον αέρα ..
Khalil Gibran

——–

Ανατέλλει μια νέα ημέρα,
στην Άνοιξη της καινούργιας ζωής σου,
κάπου εκεί, ..
στον αφρό της θάλασσας, ..
ένας νέος όμορφος κόσμος σε περιμένει, ..
μια γη όπου οι ακτές της είναι γεμάτες ευφορία!
όταν τα μάτια μας μεθούν,
εκστασιάζονται γλυκά,
μπροστά στην βαθιά τους ομορφιά,
στην άπειρη αφθονία της ευτυχίας, .. !

Υπάρχουν προορισμοί καρδιάς,
όπου το πεπρωμένο δεν αντιστέκεται, ..
μας συνεπαίρνει, ..!
πέρα μακριά από τις θάλασσες, ..
πολύ μακριά από τα μάτια του κόσμου,
μας παρηγορεί, ..!
έτσι, ..
ακούω στον άνεμο το παράπονο του ..
στο φύσημα του, ..
στα μουρμουρητά της νύχτας,
δεν νιώθω κανέναν φόβο ..

Η αγάπη μας οδηγεί πέρα από τους ορίζοντες,
κυριεύοντας απόρθητα κάστρα,
κερδίζοντας μάχες δυνατές,
πρόκειται για ένα καράβι που πλέει παντού όλες τις εποχές,
αγκυροβολεί μακριά από την μνήμη μας,
μακριά από τους φόβους μας
σ’ όμορφες ακρογιαλιές, ..!

Ακούω τον άνεμο τις κρύες νύχτες του χειμώνα,
συλλογίζομαι την απέραντη σιωπή του φεγγαριού,
αυτόν τον βραδινό ήλιο που λάμπει, ..
ταξιδεύω με το πιο όμορφο πλοίο,
με πορεία την άπειρη αγάπη, ..
στο πηδάλιο του,
χαράσσω τατουάζ το όνομα σου, ..

Θα αγκαλιάσω απόψε όλα τα όνειρά μου,
μέσα στο ναό της καρδιάς μου,
καταφύγιο να βρει το σώμα μου,
αυτή η ταλαιπωρημένη ψυχή, ..
στη πηγή όλων των ελιξιρίων !
και στη καυτή άμμο,
στον αφρό του ναυαγίου μου,
στα μονοπάτια της γλυκιάς μου νύχτας,
η αγάπη μου θα ρίξει άγκυρα, ..
βαθιά μέσα μου, .. !

Η άνοιξη της καινούργιας μου ζωής,
είναι χαραγμένη βαθιά μέσα στη καρδιά μου,
μακριά από τα βάσανα του παρελθόντος,
μακριά από κάθε ασχήμια και κακό, ..!
ακούω τη ζωή στην κρυφή σπηλιά μου,
όλη τη νύχτα, .. !
η φωνή σου ακούγεται σαν ηχώ,
αντιλαλεί στους υφάλους της γλυκιάς μου λήθης !

Υπάρχει ένα σκάφος που πλέει σε ευτυχισμένες θάλασσες,
για το όμορφο νησί της Ιθάκης,
μεγαλείο, … η ζωή, …
με αραχνοΰφαντη κλωστή πλεγμένη η χρυσή αγάπη,
η αυγή, .. τα ηλιοβασιλέματα, ..
αφιερωμένα στη αναζήτηση της ψυχής,
μέσα στη απέραντα ευτυχισμένη μοναξιά σου, ..!

Έτσι .. ακούω τον άνεμο, ..
σαν τραγούδι μελωδίας,
να μ’ οδηγεί στα αυλάκια του πόνου σου,
μαζεύοντας μαργαριτάρια της πρωινής δροσιάς των δακρύων σου,
καταπραΰνοντας τους πόνους σου,
μ’ άπειρο βάλσαμο ψυχής, .. καρδιάς, ..

Υπάρχει μια εύφορη γη, .. εκεί πέρα, .. μακριά, ..
όπου η πηγή νερού,
παρέχει βάλσαμο σε όλες τις πληγές, ..
στα ανθρώπινα βάρη,
το πλοίο μου δεν έχει άλλο προορισμό,
παρά να αγκυροβολήσει στην καρδιά, ..
στα στήθη σου να είναι αραγμένο, ..
όλες τις εποχές του χρόνου, ..
μόνο για σένα, ..

© 2012 – Yannis Koukakis – All Rights Reserved

——–

Tamar Kaprelian – New Day

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s