ΣΕΙΡΙΟΣ ΟΡΙΩΝΑΣ

Σείριος Ωρίονας

Σείριος Ωρίωνας

ΣΕΙΡΙΟΣ ΟΡΙΩΝΑΣ

Είναι κάτι βράδια που όταν ένας φίλος έρχεται από τα παλιά, όλα μπορούν να αλλάξουν και να φαίνονται πιο όμορφα. Προχθές λοιπόν, .. φίλεψα στο τραπέζι μου ένα γέρο καπετάνιο. Μου διηγόταν ιστορίες, .. θαλασσινές, … πως αυτοί που ταξιδεύουν στο νότιο ημισφαίριο βλέπουν έναν ήλιο πιο μεγάλο κι από τον ήλιο, .. τον Σείριο Ορίωνα.

Σαν μικρό παιδί χασμουρήθηκα, νύσταξα και κοιμήθηκα στην αγκαλιά του όταν μ’ εξηγούσε πως καταμεσής του ωκεανού ξεκινάει μια καινούργια ημέρα. Πως ο ήλιος ανατέλλει και βγαίνει στο μέσον της θάλασσας σαν ένας τεράστιος στρόγγυλος πύρινος δίσκος που μεγαλώνει, .. μεγαλώνει, .. σηκώνεται, .. σηκώνεται και ανεβαίνει, .. ανεβαίνει, .. ψηλά, .. πολύ ψηλά και όσο τον βλέπεις να ανεβαίνει το θέαμα του σε συναρπάζει και λες » Θεέ μου, .. η δημιουργία της φύσης είναι θαύμα, .. ζω μέσα στο θαύμα κάθε μέρα και δεν το συνειδητοποιώ «.

Ξετρελαμένος από την αφήγηση του, ταξίδεψα σε χώρες μακρινές, …

couverture

Ω, αφήστε τον ήλιο να χαϊδεύει με τις χρυσές του ηλιαχτίδες το πρόσωπό μου, τ’ αστέρια να γεμίζουν τα όνειρα μου. Είμαι ένας παράξενος ταξιδιώτης του χρόνου και του χώρου. Κάθομαι δίπλα σε γέρους ινδιάνους μιας άγνωστης φυλής που κανείς ακόμα δεν ανακάλυψε σ’ αυτόν τον κόσμο και μου μιλούν ήρεμα γι’ αυτά που περιμένουν να γίνουν, .. γι’ αυτά που θα αποκαλυφθούν.

Συζητώ με τα σιωπηλά τους τραγούδια που χορεύονται με ρυθμούς χάριτος μουσών και σαν χάδια μαγεύουν τ’ αυτιά μου. Αλλά καμμιά λέξη δεν βγαίνει από το στόμα τους, είναι τραγούδια μ’ αόρατες λέξεις, .. με λέξεις που δεν αγγίζουν τις χορδές της καρδιάς μου αλλά γητεύουν αυτές τις ψυχής μου, … Ω, .. ω, .. μα τι γλυκά πεθαίνω μέσα τους.

94bcb7578e4ef4724b15154c04075572

Ω, .. ιπτάμενο μου μωρό, μάνα μου γλυκιά, .. δεν υπάρχει πιά οδύνη, .. πόνος και κλάμα μη το αρνήσε, δεν υπάρχουν, … Ο,τι βλέπω γίνεται από άσπρο, .. μπλε, .. κόκκινο, .. καφέ, .. πορτοκαλί και κίτρινο και ο ήλιος δεν έχει έδαφος, τα μάτια μου γεμίζουν από χρυσή άμμο και σαρώνομαι στο βάθος του ωκεανού.

Ω, .. πιλότε της θύελλας, της θάλασσας και του μυαλού, οδήγησε με στην αγάπη μου που δεν άφησε πουθενά κανένα ίχνος, έφυγε και έγινε σκόνη, .. κίτρινο ρεύμα στον ποταμό των αισθήσεων. Γέρο ινδιάνε, κάτω από το φεγγάρι του καλοκαιριού, πες μου προς τα που να πάω, … Θέλω να γυρίσει κοντά μου, … Σίγουρα η χρυσή κονιορτός της άμμου της ερήμου που όταν φυσάει ο άνεμος του Ιούνη την παίρνει και την πετάει ψηλά, .. ψηλά πάνω στ’ αστέρια, .. Μια μέρα σίγουρα θα μου την φέρει κοντά μου, ..  μπροστά στα μάτια μου, .. στη καρδιά μου, .. περνώντας την επάνω από το Kashmir, πάνω από τους ωκεανούς, πάνω από τον Σείριο, πάνω από τα βουνά, …και πάνω από το όμορφο Αιγαίο, ..

Ω, .. αγάπη μου, .. έλα πίσω από το βάθος της μνήμης μου κι’ ανέβα επάνω, ..

Ω, .. Αίολε πατέρα των τεσσάρων ανέμων, φούσκωσε τα πανιά μου, πέρα από τη θάλασσα του χρόνου και του πόνου, μέσα από τις συμπληγάδες πέτρες του φόβου και φέρε κοντά μου το χαμόγελο της, το πρόσωπό της να δω, .. να το φιλήσω. Φερ’ την στον δρόμο μου ξανά, .. ναι, ..  Όταν την βλέπω στο δρόμο μου ανασαίνω, .. ανάσα της ζωής μου. Θείο μου μωρό, επέστρεψε πίσω και πάρε με εκεί επάνω, .. Όταν είμαι κάτω, .. κάτω,… πολύ κάτω, .. πάρε με εκεί επάνω, εκεί επάνω, … να σου πω το σ’ αγαπώ, .. αγάπη μου μοναδική και λατρεμένη, ..

Jeff Beck – I’m going down

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s