ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ, .. ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΥΑ, ..

Τόσο κοντά, .. τόσο μακριά, ...

ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ, .. ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΥΑ, ..

Το παιδί που ήρθε μέσα μου,
μου άνοιξε την πόρτα,
κρατούσε τις λέξεις,
μέσα σ’ένα κλουβί από σάρκα και αίμα, ..
τότε, ..
αρχίσαμε να μιλάμε, ..
επάνω στην ουρά μιας αλεπούς, ..
μου είπε πονηρούλη, ..

Στο τέλος μου έδειξε το δρόμο,
που οδηγεί σε χώρες ξεχασμένες,
τόσο κοντά, .. και τόσο μακριά,
που άφησε πίσω του, .. μικρούλικο, ..
πολύ νωρίς, .. γιατί έπρεπε να φύγει,
πολύ νωρίς, ..
χωρίς να γνωρίζει καν που είναι ο νότος, ..

Επιστέφοντας από τον περίπατο μας,
το καλαθάκι μας παραμάσχαλα,
ήταν γεμάτο όνειρα,
χίλιους μύριους θησαυρούς,
που βάλαμε επάνω στο τραπέζι,
να γράψουν από μόνοι τους τούτη την ιστορία,
πάντα θα είμαστε, .. μαζί, ..
μαζί, .. θα προχωράμε, ..

© Yannis Koukakis

Photo © Ralph Gibson

τόσο κοντά, ..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s